و آخر این که ...
دوستان ، تو را دوست میدارند
اما معشوق تو نیستند،
مراقب تو هستند،
اما از اقوام تو نیستند...
آنها آمادهاند تا در درد تو شریک شوند،
اما از بستگان خونی تو نیستند...
آنها همدل تو هستند،
آن ها دوستان هستند!
یک دوست واقعی ،
همانند پدر سخت سرزنشت میکند،
همانند مادر غم تو را میخورد،
مثل یک خواهر سر به سرت میگذارد،
مثل یک برادر ادای تو را در میآورد،
و آخر اینکه
بیشتر از یک معشوق دوستت میدارد...
برای تمام دوستان خوب دعا کنید
تا همیشه شاد و سالم باشند...
+ نوشته شده در شنبه بیست و هشتم اردیبهشت ۱۳۹۲ ساعت 9:28 توسط Nejvaa
|
با سلام خدمت تمام دوستان خوبی که همکنون از وبلاگ من دیدن می کنند - سلام به یگانه کسی که همیشه حضورش در وجودم جریان داره... اگرچه دورم از او ...اما همیشه در کنارمه ... تمامی نوشته های این وبلاگ رو تقدیم او می کنم ... و دستان پر مهر و زیبایش را می بوسم چرا که با آمدنش ،مرا از سیاهی تو در توی بی کسی ام ،به سوی نور هستی بخش عشق فرا خواند ... او به من طعم واقعی عشق را چشاند .... طعمی که تا بحال نچشیده بودم .... طعم تلخ و شیرین عشق را.... شیرینی و تلخی عشق خواستنی است... اما تلخیش از شیرینی اش برای عاشق دلچسب تر....او لذت سوختن میان شراره های آتش عشق را به من فهماند، آتش عشقی که هیچ وقت از گدازه های آن اینگونه نسوخته بودم ...خواستنی که تا به حال اینگونه نخواسته بودم ، زبانه های آتشی را در من شعله ور ساخت که هر لحظه حرارتش، جسم و روحم را نسبت به او پر شورتر و عطش دار تر میکند اما گفت : خدا حافظ ...